เรื่อง อาสาฬหบูชา 2553 (ตอนที่ 1)

เขียนโดย ไพศาล พืชมงคล

วันพฤหัสบดีที่ ๑๕ กรกฏาคม ๒๕๕๓ เวลา ๑๑:๔๒ น.

ทวิตเรื่อง อาสาฬหบูชา 2553 (ตอนที่ 1)
หวีดโดย นายไพศาล พืชมงคล จาก ทวิตเตอร์ : @paisalvision
อาสารวบรวมโดย คุณภูมิจิต ศิระวงศ์ประเสริฐ

ทวิตตอนที่ 1 วันที่ 12 กรกฎาคม 2553

วันนี้เป็นวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 8 หลัง อีกไม่กี่วันก็จะเป็นวันอาสาฬหบูชาแล้ว เป็นวันสำคัญมากที่สุดวันหนึ่งของพระพุทธศาสนา ถือได้ว่าเป็นวันพระธรรม ที่ถือว่าเป็นวันพระธรรมเพราะเป็นวันที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนาแก่ปัญจวัคคีย์ที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน แขวงเมืองพาราณสี นับว่าเป็นวันประกาศพระพุทธศาสนาครั้งแรกในโลก

     ส่วนวันวิสาขบูชาถือว่าเป็นวันพระพุทธ เพราะเป็นวันประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานของพระพุทธเจ้า ซึ่งตรงกันในวันเพ็ญเดือน 6

     สำหรับวันมาฆบูชานั้นถือว่าเป็นวันพระสงฆ์ เพราะเป็นวันประชุมพระสงฆ์ซึ่งเป็นพระอรหันตสาวกที่ได้รับประทานเอหิภิกขุอุปสัมปทาจากพระผู้มีพระภาคเจ้า จำนวน 1,250 รูป อันเป็นการชุมนุมพระสงฆ์ครั้งใหญ่ที่สุดในโพธิกาล ตามประเพณีของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย และพระตถาคตเจ้าก็ได้วางหลักในการครองตน ในการประพฤติปฏิบัติ ในการศึกษาอบรม และการประกาศพระศาสนา โดยทรงแสดงโอวาทปาติโมกข์ในท่ามกลางพระอรหันตสาวกเหล่านั้น ซึ่งตรงกับวันเพ็ญเดือน 3

     ความจริงวันอาสาฬหบูชามีความสำคัญและเป็นมากกว่าวันพระธรรม ท่านเจ้าคุณพุทธทาสเคยกล่าวว่า ถือได้ว่าเป็นวันของพระรัตนตรัยด้วยเพราะเป็นวันที่พระรัตนตรัยครบองค์สามในวันนี้

     นั่นคือเมื่อพระพุทธเจ้าอุบัติขึ้นในโลกแล้ว ได้ทรงแสดงปฐมเทศนาแล้ว พระสงฆ์ก็บังเกิดขึ้น โดยพระอัญญาโกณฑัญญะได้ดวงตาเห็นธรรมจากการแสดงปฐมเทศนาครั้งนี้ แล้วขอรับอุปสมบท พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงบวชให้ด้วยพระองค์เอง หรือที่เรียกว่าประทานเอหิภิกขุอุปสัมปทา

     ดังนั้นพระรัตนตรัยจึงเกิดขึ้นครบองค์สาม คือพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ในวันเพ็ญเดือน 8 หรือที่เรียกว่าวันอาสาฬหบูชานี้

     เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะได้ตรัสรู้ที่ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม ในวันเพ็ญเดือน 6 แล้ว พระพุทธเจ้าได้เสด็จเสวยอภิเนษกรมณ์ ณ บริเวณต้นไม้ 7 ชนิด ชนิดละ 7 วัน ในพื้นที่ตำบลอุรุเวลาเสนานิคมนั้น รวมเป็นเวลาทั้งสิ้น 49 วัน

     การเสวยอภิเนษกรมณ์คือการดื่มด่ำในรสชาติแห่งการตรัสรู้ เป็นปีติสุขสูงสุดของพระอริยเจ้า ซึ่งพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสรับรองว่าพระฉวีวรรณของพระองค์จะผ่องใสที่สุดในสามกาล คือ ในกาลตรัสรู้ ในกาลแสดงปฐมเทศนา และในกาลเสด็จดับขันธปรินิพพาน

     ในการเสวยอภิเนษกรมณ์นั้น พระองค์ได้ทบทวนสิ่งที่ทรงตรัสรู้ ทรงพิจารณาธรรมที่ทรงตรัสรู้ว่ามีความลึกซึ้งประณีต จะมีผู้ใดเข้าถึงได้หรือไม่ เพื่อตัดสินพระทัยว่าจะทรงประกาศพระธรรมที่ทรงตรัสรู้นั้น หรือจะไม่ประกาศตามแบบอย่างของพระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลาย

พระตถาคตเจ้าทรงพิจารณาแล้วเห็นว่า มนุษย์เรานี้สามารถจำแนกได้เป็น 4 เหล่า เปรียบดังบัว 4 เหล่า เหล่าหนึ่งโผล่พ้นน้ำแล้ว รอแต่แสงอรุณก็จะบาน เหล่าหนึ่งกำลังจะโผล่พ้นน้ำ เหล่าหนึ่งยังอยู่กลางน้ำ อีกเหล่าหนึ่งอยู่ลึกที่ดินโคลน และมนุษย์ 4 เหล่านี้มีวิสัยที่จะเข้าถึงพระธรรมที่ทรงตรัสรู้ได้ถึง 3 เหล่า คือเหล่าที่โผล่พ้นน้ำแล้ว เหล่าที่ใกล้จะโผล่พ้นน้ำและเหล่าที่อยู่กลางน้ำ คงเหลือเหล่าเดียวที่ไม่สามารถเข้าถึงพระธรรมอันลึกซึ้งได้ มีแต่จะตกเป็นเหยื่อของปูปลาในที่สุด

ดังนั้นจึงทรงตัดสินพระทัยด้วยพระเมตตาคุณและพระมหากรุณาธิคุณแก่สัตว์ทั้งหลายว่าจักประกาศพระธรรมที่ทรงตรัสรู้นั้น เพื่อประโยชน์และความสุขของชนหมู่มากในโลก. (จบตอนที่ 1)

Comments

Add New