รายงานพิเศษ เรื่อง “ไพศาล” เยือนบ้านเกิด มีของดีมาฝากมากมาย

เขียนโดย กองบรรณาธิการ

วันจันทร์ที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๔ เวลา ๑๐:๒๕ น.

     นายไพศาล พืชมงคล อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ได้เขียนในเฟซบุ๊คเมื่อเช้าวันนี้ หลังจากเดินทางกลับจากอำเภอระโนด จังหวัดสงขลา เผยมีของดีมาฝากเพื่อชาวทวิภพมากมาย

     นายไพศาล พืชมงคล ได้ระบุว่า ไม่ได้เดินทางกลับไปเยือนบ้านเกิดหลายปี คราวนี้ได้เดินทางไปอำเภอระโนด ถึง 3 วัน พบเห็นเรื่องดีดีมากมายที่จะเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมและประเทศชาติ จึงนำมาเล่าสู่กันฟัง

     เรื่องแรก นายไพศาล พืชมงคล ระบุว่าเดินทางเยือนบ้านเกิดครั้งนี้ ไม่พบเพื่อนร่วมรุ่นเลยแม้แต่คนเดียว บ้างก็ได้ข่าวว่าตายไปแล้ว บ้างก็ย้ายถิ่นฐานไปอยู่กับลูกหลาน บ้างก็ป่วยไข้ ไปรักษาตัวในกรุงเทพฯ ก็รู้สึกสะเทือนใจว่าชีวิตนี้เป็นของไม่เที่ยงตามที่พระพุทธองค์ทรงสอนไว้ กลับบ้านเกิดครั้งนี้เพื่อไปเยี่ยมเตี่ยซึ่งขณะนี้อายุ 94 ปีแล้ว แต่ยังแข็งแรงดีมาก ยังเดินเหินได้สะดวก ยังสามารถทำสวน สอยมะพร้าวได้ แต่การรับฟังมีปัญหามาก จะพูดจากันต้องเขียนหนังสือให้อ่านหรือต้องพูดเสียงดังมาก ๆ นับแต่แม่ตายไปเมื่อ 20 ปีที่แล้ว เตี่ยก็อาศัยอยู่กับลูกคนที่ 2 ซึ่งน้องและน้องสะใภ้ได้ดูแลเตี่ยมาจนถึงวันนี้ คนรุ่นราวคราวเดียวกับเตี่ยตายหมดแล้วทั้งระโนด แม้พี่น้องของเตี่ยเองก็ตายหมดแล้ว ทำให้เห็นชัดถึงกฎแห่งพระไตรลักษณ์ว่าสิ่งทั้งหลายนั้นไม่เที่ยง เกิดขึ้นแล้วตั้งอยู่และดับไปในที่สุด ไม่มีสิ่งใดที่จะพึงยึดมั่นถือมั่น เห็นธรรมอย่างนี้ก็จักพ้นจากความทุกข์ได้

     เรื่องที่สอง ได้เดินทางไปชมทะเลสาบสงขลาทั้งฝั่งเกาะใหญ่และฝั่งพัทลุง ซึ่งขณะนี้มีถนนไปมาหาสู่กันได้สะดวกทั้งสองด้าน ผิดกับแต่ก่อนมาก เมื่อตอนเด็ก ๆ จะเดินทางไปเกาะใหญ่ก็ต้องใช้เวลาครึ่งวัน จะไปลำปำจังหวัดพัทลุงก็ใช้เวลาครึ่งวัน จะไปสงขลาก็ต้องเดินทางตลอดทั้งคืน ป๋าเปรมท่านเป็นคนสงขลา ท่านได้ทุ่มเทมากในการพัฒนาบ้านเกิดของท่านให้เป็นประโยชน์แก่อาณาประชาราษฎรทั้งปวง ในจังหวัดสงขลาและใกล้เคียงมีอะไรต่อมิอะไรที่ผู้คนเรียกขานว่าป๋าเปรมมากมาย เช่น สะพานป๋าเปรม อาคารป๋าเปรม สวนป๋าเปรม ถนนป๋าเปรม คลองป๋าเปรม เป็นต้น รวมทั้งถนนรอบทะเลสาบ ซึ่งเป็นปณิธานหนึ่งของป๋าเปรมที่จะทำให้สำเร็จ หลังจากประชาชนต้องได้ยากลำบากในการเดินทางสัญจรมานานนับร้อย ๆ ปี และป๋าเปรมก็ทำได้ใกล้จะสำเร็จเต็มทีแล้ว ไปครั้งนี้ได้เห็นถนนสายใหม่เลียบริมทะเลสาบสงขลา ฝั่งระโนดเกาะใหญ่ ถนนสายนี้เริ่มต้นเมื่อพ้นจากวัดระโนดไปทางบ้านมหาการ ยังเป็นถนนลูกรังอยู่ มีการลอกคลองและเตรียมทำประตูน้ำด้วย หากทำเสร็จก็จะมีความสะดวกมากขึ้น และจะได้คลองกลับมาอีกคลองหนึ่ง ที่สำคัญจะทำให้ชาวบ้านที่ทำนาในพื้นที่นั้นอาจทำนาได้ปีละ 2-3 ครั้งก็ได้ เพราะที่ผ่านมาทำได้แค่ปีละครั้งเนื่องจากน้ำท่วมขังมากเกินไป ก็ได้แต่ภาวนาในใจว่าขอให้ป๋าเปรมทำการครั้งนี้สำเร็จ ได้เดินทางตลอดไปถึงตำบลเกาะใหญ่ ได้ไปนั่งชมวิวทะเลสาบสงขลาที่ปลายแหลมเจ้า ซึ่งเมื่อก่อนหน้านี้รู้จักและพูดถึงกันก็แต่ชื่อ เมื่อตอนอายุราว 10 ขวบ เคยมาครั้งหนึ่งในการเดินทางพักแรมของลูกเสือที่โรงเรียนระโนดวิทยาจัดขึ้น เพิ่งได้มาสัมผัสด้วยตนเองอีกครั้งหนึ่งก็ครั้งนี้ บรรยากาศทิวทัศน์สวยงามมาก มีร้านอาหารที่เป็นอาหารทะเลน้ำจืด กุ้งก้ามกราม 3 ตัวกิโล เป็นกุ้งธรรมชาติ มีรสชาติหอมอร่อย ใครมีโอกาสก็ลองมาชิมดู ชาวเกาะใหญ่อุดมสมบูรณ์มาแต่อดีต แต่วันนี้เห็นจะร่ำรวยกันหมดทั้งเกาะแล้ว เพราะปลูกยางพาราได้ราคาดี แม้สวนสะตอก็ได้ราคาดี เมื่อตอนเด็ก ๆ สะตอหาบหนึ่งราว ๆ 300 ฝัก ราคาไม่ถึง 50 บาท แต่วันนี้สะตอราคาสูง ฝักละ 12 บาท ทั้งนี้เพราะคนจีนรู้จักกินสะตอแล้ว และเชื่อว่ามีผลทางยาในการฟื้นฟูไต ทำให้สมรรถนะทางเพศดีและมีความแข็งแรง

     ถนนรอบทะเลสาบสงขลาทางด้านพัทลุงสะดวกมากกว่าฝั่งด้านระโนดเกาะใหญ่ ทางด้านนี้นายไพศาล พืชมงคล ระบุว่าตนมีส่วนเกี่ยวข้อง โดยเมื่อครั้งที่ทำงานอยู่กับพรรคความหวังใหม่ ตอนนั้นร่วมรัฐบาลกับพรรคไทยรักไทย ได้ขอให้ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ช่วยสร้างถนนสายนี้คือถนนช่วงบ้านหัวป่า อำเภอระโนด กับบ้านไสกลิ้ง จังหวัดพัทลุง ระยะทาง 17 กิโลเมตร โดยหวังจะอำนวยประโยชน์กับประชาชนมาก คุณทักษิณก็เห็นดีเห็นงาม อนุมัติงบประมาณถึง 70 กว่าล้านบาท สั่งให้นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา รีบดำเนินการ ปรากฏว่าถูกพวกเอ็นจีโอคัดค้านว่ามีผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมของทะเลน้อย ซึ่งเป็นแหล่งสัตว์น้ำจืดและนกน้ำอันยอดเยี่ยมของโลกแห่งหนึ่ง ต่างฝ่ายต่างก็ให้ข้อมูลกับรัฐบาลมากมาย หากเป็นนายกรัฐมนตรีคนอื่นก็คงเลิกไปแล้ว แต่สำหรับคุณทักษิณเมื่อได้เห็นประโยชน์ยิ่งใหญ่ของเรื่องนี้ กลับเดินหน้าต่อ ทุ่มงบประมาณให้เกือบ 700 ล้านบาท โดยให้ทำสะพานคอนกรีตยาวถึง 12 กิโลเมตร จากถนนช่วง 17 กิโลเมตร จนเป็นสะพานที่ยาวที่สุดของถนนที่มีช่วงเพียง 17 กิโลเมตร ทำให้สามารถแก้ไขการไหลเวียนของน้ำจากทะเลสาบไปทะเลน้อย หรือจากทะเลน้อยไปทะเลสาบ ทำให้การเคลื่อนตัวของสัตว์น้ำและการวางไข่ของสัตว์น้ำไม่ได้รับผลกระทบกระเทือน และกลายเป็นถนนสายหนึ่งที่มีวิวทิวทัศน์สวยงามมาก ด้านหนึ่งเป็นทะเลสาบสงขลาอันเวิ้งว้าง อีกด้านหนึ่งเป็นทะเลน้อย มีพื้นที่ชุ่มน้ำใหญ่โตมาก มีควายเถื่อนหรือควายเลี้ยงทุ่งอยู่หลายฝูง ฝูงละนับร้อยตัว ซึ่งน้อยกว่าอดีตมาก ในอดีตแต่ละฝูงมีนับพัน ๆ ตัว และมีจระเข้ชุกชุม จนกลายเป็นตำนานเรื่องราวสงครามจระเข้กับควายให้ชาวบ้านได้เล่าขานถึงทุกวันนี้

     ในวันนี้ชาวบ้านหลายคนเรียกถนนสายนี้ว่า ถนนสายปรองดอง เพราะแม้คนพัทลุงบางคนจะอกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ ยุยงประชาชนให้เกลียดชังป๋าเปรม แต่คนพัทลุงก็ยังเคารพศรัทธาป๋าเปรมเหมือนคนสงขลา คนย่านนี้จึงมีความปรองดองกัน ซึ่งคงจะมีอุทาหรณ์มาจากถนนที่คุณทักษิณมีส่วนทำ และสอดคล้องกับปณิธานของป๋าเปรมในการทำถนนรอบทะเลสาบสงขลานั่นเอง

     นายไพศาล พืชมงคล ระบุอีกว่าตนมีความคุ้นเคยกับนายสนั่น หิรัญวรชาติ ครูใหญ่โรงเรียนระโนดวิทยา ซึ่งเป็นคนรุ่นเดียวกันกับป๋าเปรม ท่านเคยมีโอกาสได้ถวายการรับใช้สมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าเมื่อครั้งสงครามโลกครั้งที่สอง และสมเด็จพระองค์นั้นได้เสด็จไปประทับที่จังหวัดสงขลา ท่านได้เขียนเรื่องราวการถวายการรับใช้ ตลอดจนพระราชจริยาวัตรของสมเด็จพระองค์นั้นไว้เป็นที่น่าซาบซึ้งยิ่งนัก นายสนั่น หรือที่เรียกว่าครูใหญ่ ได้พร่ำสอนลูกศิษย์เป็นอันมาก รวมทั้งตัวนายไพศาล พืชมงคล เองว่าให้เอาอย่างป๋าเปรม ต้องเป็นคนดีอย่างป๋าเปรม ต้องเสียสละกล้าหาญทำงานให้บ้านเมืองอย่างป๋าเปรม ซึ่งตนก็ถือปฏิบัติมาจนถึงทุกวันนี้ บรรดาครูบาอาจารย์ทั้งหลายต่างก็พร่ำสอนศิษย์อย่างนี้ ทั้งป๋าเปรมก็มีคุณงามความดีมากเหลือเกิน จึงเป็นที่รักเคารพของคนทั้งหลายที่ไม่มีวันเสื่อมคลายเลย

     เรื่องที่สาม นายไพศาล พืชมงคล ได้ระบุว่าคนไทยคิดว่ามีแต่ปลาไข่ของญี่ปุ่น และอาจคิดว่าปลาไข่ของญี่ปุ่นนั้นอร่อยมาก ซึ่งเมื่อก่อนตนก็มีความคิดเช่นนั้น แต่เดินทางมาเยือนบ้านเกิดคราวนี้ ได้พบข้อเท็จจริงที่ไม่เคยสังเกตมาก่อน ทั้งที่เคยเห็นมาก่อนหน้านี้แล้ว จึงต้องกล่าวใหม่ว่าเมืองไทยของเราก็มีปลาไข่ และไข่ปลาของเมืองไทยอร่อยกว่าของญี่ปุ่นมาก นั่นคือไข่ปลาชนิดหนึ่งที่มีมากในพื้นที่ทะเลน้อย ปลานี้มีชื่อว่า “ปลาลูกขาว” เป็นปลาตระกูลเดียวกันกับปลาตะเพียนแต่ตัวเล็กกว่า ปลาชนิดนี้หลังจากออกจากไข่แล้วก็จะเติบโตและมีไข่เต็มท้องตั้งแต่ตัวเล็ก ๆ เมื่อตอนเด็ก ๆ ชาวบ้านที่ระโนดเรียกปลาชนิดนี้ว่าปลาอ้อล้อ แต่เดี๋ยวนี้คนระโนดกลับเรียกนายกรัฐมนตรีของเราว่านายกอ้อล้อ

     นายไพศาล พืชมงคล ระบุว่าเมื่อตอนเด็ก ๆ ก็รู้จักปลาลูกขาวแล้ว และรู้ว่าเป็นปลาที่มีไข่มากเช่นเดียวกับปลาตะเพียน และเป็นปลาที่ไข่ตลอดจนกล่าวได้ว่าท้องไม่เคยว่าง หากเป็นคนเราก็เป็นคนประเภทท้องหัวปีท้ายปีนั่นแหละ ปลาลูกขาวนี้เวลาออกไข่กลับมีวิธีการอย่างเดียวกับปลากัด คือไปไข่ฝากไว้ตามพงหญ้าป่าจู่ด หรือตรงที่มีพืชน้ำ ไข่นั้นก็จะเกาะเป็นแพ ตรงนี้แหละที่ไม่เคยสังเกตมาก่อน เมื่อครั้งที่เดินทางไปเที่ยวชมทะเลน้อยครั้งก่อน ๆ นี้ก็เห็นมีการทอดไข่ปลาขาย ก็มิได้เฉลียวใจว่าเป็นไข่ของปลาอะไร มีแม่ค้านับสิบรายทอดไข่ปลาขายตลอดปีตลอดกาล แต่ไปครั้งนี้อาจจะเพราะอายุมากขึ้น ซอกแซกมากขึ้นหรืออย่างไรก็ไม่รู้ จึงไต่ถามแม่ค้าคนขายไข่ปลาทอดหลายเจ้าก็พบความอย่างเดียวกันว่าไข่ปลาที่นำมาทอดนี้คือไข่ปลาลูกขาว ที่ชาวบ้านไปช้อนมาจากทะเลน้อย เขาบอกว่ามีไข่ปลาช้อนมาทอดขายได้ตลอดปี ก็ลองนึกดูเอาเถิดแม่ค้าขายไข่ปลาแต่ละรายทอดขายกันทั้งวัน และมีจำนวนมากรายทอดขายกันทั้งปีทั้งชาติ จะเอาไข่ปลาจากธรรมชาติมามากมายสักปานไหน แม้ปานนั้นแล้วก็ยังมีไข่ปลาทอดขายกันอยู่ทุกวัน และไข่ปลาลูกขาวนี้นอกจากรสชาติอร่อยแล้วก็ยังสามารถปรุงรสได้หลากหลายอย่างและทำอาหารได้หลายแบบด้วย ทำให้ได้คิดว่าอาหารไข่ปลาอันมีโปรตีนสูงและมีคุณประโยชน์สูงแก่ชีวิตมนุษย์นั้น ทั้งเป็นอาหารที่อุดมสมบูรณ์ หากจะได้มีการทำนุบำรุงส่งเสริมให้เป็นเรื่องเป็นราว ก็จะดีกว่าการปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติซึ่งอาจมีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์

     นายไพศาล พืชมงคล ระบุว่าตนจึงขอประกาศนำเสนอต่อสาธารณะให้กรมประมงก็ดี หรือหน่วยงานใด ๆ ก็ดี ได้ศึกษาวิจัยเกี่ยวกับการเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์ปลาลูกขาวให้เป็นแบบอุตสาหกรรมประมง ให้ศึกษาวิจัยเกี่ยวกับการแปรรูปและการเพิ่มมูลค่าให้สูงขึ้น เพราะที่ขายกันอยู่นั้นไข่ปลาลูกขาวได้นำมาทอดเป็นแผ่นกลม ๆ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 6 เซนติเมตร ซึ่งเรียกว่าแพ ขายกันแพละ 10 บาท 6 แพ 50 บาท ช่างต่างกับราคาไข่กุ้งญี่ปุ่นหรือปลาไข่ของญี่ปุ่นราวฟ้ากับดิน ทั้งที่ไข่ปลาลูกขาวดีกว่าอร่อยกว่ามากนัก นอกจากนั้นสถาบันด้านอาหารก็น่าจะค้นคว้าวิจัยเพื่อประดิษฐ์อาหารแบบใหม่ที่คนไทยก็กินได้ คนต่างชาติก็กินได้ ก็จะเป็นการช่วยชาติได้มาก

     เรื่องที่สี่ นายไพศาล พืชมงคล ระบุว่าเดินทางไปเยือนบ้านเกิดครั้งนี้ได้พบว่าโรงสีที่มีอยู่ในระโนดแต่ก่อนนับร้อย ๆ โรงปิดตัวไปหมดแล้ว เรือยนต์ต่าง ๆ ก็แทบหมดไปจากระโนดแล้ว เพราะผู้คนหันมาทำนากุ้ง แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร ที่ร่ำรวยก็มี แต่ที่เจ๊งก็มาก แต่พื้นฐานคนระโนดก็เหมือนกับคนสงขลา คือกินอยู่กับธรรมชาติและมีความพอเพียง มีความมั่งคั่ง จนเป็นที่กล่าวขานว่าคนหาดใหญ่ซึ่งอยู่ในบ้านเมืองอันเจริญมาก นั่งรถเก๋งมายืมเงินคนสงขลาแถวถนนนครนอก ซึ่งเป็นบ้านแบบฮกเกี้ยนเก่าแก่คร่ำคร่านั่นเอง แต่ช่วงนี้มีกิจการบ้านรังนกเกิดขึ้น ซึ่งเป็นผลต่อเนื่องมาจากการที่นกนางแอ่นอินโดนีเซียทนสภาพไฟไหม้ป่าจากน้ำมือล้างผลาญของชาวอินโดนีเซียไม่ไหว ได้บินอพยพมาอยู่เมืองไทย และเข้าไปอยู่อาศัย ตามถ้ำตามที่จอดรถและบ้านเรือนของราษฎร ทำให้เกิดกิจการบ้านนกนางแอ่นเกิดขึ้น จากเดิมที่เคยมีอยู่ย่านปากพนัง จังหวัดสุราษฎร์ธานี ก็ขยายตัวไปในหลายพื้นที่ในจังหวัดต่าง ๆ ของภาคใต้ รวมทั้งที่ระโนดด้วย โดยได้อาศัยเทคโนโลยีการเชื้อเชิญนกนางแอ่นที่อดีตชาวพรรคคอมมิวนิสต์มาลายาค้นพบ จึงทำให้กิจการบ้านนกนางแอ่นแพร่หลายมากขึ้น

     นายไพศาล พืชมงคล ระบุว่าเมื่อหลายปีก่อนก็มีชาวบ้านปลูกบ้านให้นกนางแอ่นอยู่ไม่น้อยแล้ว ตอนนั้นถูกเจ้าหน้าที่รังแก จนยิงกันหลายราย เพราะไปเที่ยวรีดไถชาวบ้าน อ้างว่าสร้างบ้านผิดแบบที่กฎหมายกำหนด แต่ถ้าสร้างบ้านตามแบบที่กฎหมายกำหนดนกนางแอ่นก็ไม่เข้าอยู่ ตนได้เคยเขียนจดหมายไปฟ้องป๋าเปรมขอให้ช่วยเป็นการทั่วไป โดยอ้างว่าเจ้าหน้าที่ทำไม่ถูกต้อง เพราะบ้านนกนางแอ่นไม่ใช่อาคารตามกฎหมายควบคุมอาคาร เพราะอาคารเป็นที่อาศัยของคน แต่บ้านนกนางแอ่นเป็นที่อาศัยของสัตว์ จึงมีฐานะเหมือนกับโรงหรือขนำเลี้ยงวัวเลี้ยงควาย จะเอากฎหมายควบคุมอาคารไปใช้ไม่ได้ หลังจากตนร้องเรียนไปที่ป๋าเปรมไม่ถึงครึ่งปี ก็เกิดอภินิหารป๋าเปรมขึ้น เพราะอยู่ ๆ เจ้าหน้าที่ตลอดทั้งภาคใต้ก็ไม่ไปเกี่ยวข้องรีดไถพวกทำบ้านนกนางแอ่นอีกเลย

     นายไพศาล พืชมงคล ระบุว่าการปลูกบ้านนกนางแอ่นต้องทำเป็นบ้านคอนกรีต คล้าย ๆ กับบ้านห้องแถวแต่มีลักษณะทึบเหมือนกับถ้ำ ลงทุนราว 1.5 ล้านบาท ก็จะได้บ้านขนาดใหญ่ หรือถ้าลงทุนน้อยขนาด 300,000-500,000 บาท ก็จะได้บ้านเท่ากับห้องแถว 1 ห้อง แต่เมื่อนกเข้าอยู่แล้วก็จะเก็บรังนกขายได้ 2-3 เดือนต่อครั้ง ถ้าเป็นบ้านหลังเล็กเมื่อนกเข้าอยู่แล้วจะเก็บรังนกขายได้ครั้งละประมาณ 5 กรัม หรือครึ่งกิโลกรัม แล้วจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ราคาในท้องถิ่นกรัมละประมาณ 5,000 บาท เมื่อนกเข้าอยู่เต็มที่บ้านเล็ก ๆ หลังหนึ่งก็จะเก็บรังนกได้ราว 1.2 กิโลกรัม หรือ 1.8 กิโลกรัม ขึ้นอยู่กับจำนวนนกที่มาอาศัย จึงเป็นรายได้ที่ดีมาก ยิ่งเป็นจังหวะที่ชาวจีนมาตระเวนซื้อชนิดไม่เกี่ยงราคาด้วยแล้วก็จะมีรายได้สูงมาก

     นายไพศาล พืชมงคล ระบุว่าในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ เป็นพื้นที่เหมาะที่จะทำบ้านนกนางแอ่นมาก เพราะพื้นที่อุดมสมบูรณ์ พี่น้องมุสลิมก็ชอบเลี้ยงนกอยู่แล้ว ตั้งแต่อดีตมาก็ชอบเลี้ยงนกเขา นกกรงหัวจุก เช้า ๆ ให้เมียไปทำงาน ตัวผัวกินน้ำชา เลี้ยงนก แข่งนกไปตามประสา แต่ถ้าเพิ่มการเลี้ยงนกนางแอ่นโดยรัฐบาลส่งเสริมให้กู้ยืมเงินจาก ธกส. รายละ 700,000 บาท เอาไปทำบ้านนกนางแอ่น ก็จะเป็นการสร้างอาชีพ สร้างรายได้ สร้างความมั่งคั่ง และเมื่อสร้างบ้านนกนางแอ่นกันแล้วก็ต้องจัดการกันเอง อย่าให้ใครเอาระเบิดมาวาง อย่าให้เอาปืนมายิงในพื้นที่ใกล้เคียง เพราะนกนางแอ่นไม่ชอบเสียงหนวกหู เจ้าหน้าที่ของรัฐจัดการไม่ได้ก็ให้นกนางแอ่นจัดการ ก็อาจจะนำความสงบสุขกลับคืนพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ได้

     นายไพศาล พืชมงคล ระบุว่าเมื่อเดินทางมาสงขลาแล้ว ก็ต้องไปหาอาหารดีดีกินตามธรรมเนียม อาหารชั้นยอดของจังหวัดสงขลามีไม่กี่อย่างนัก และมีไม่กี่แห่งนัก แต่ว่าอร่อยแท้แน่นอน อย่างเช่น เต้าคั่วป๋าเปรม ซึ่งมีร้านเก่าแก่ขายอยู่ย่านถนนนางงาม ร้านสะตูหมู-ไก่ ย่านเก้าห้อง ยี่ห้อเก่าแก่ชื่อร้านเกียดฝั่ง นายไพศาล พืชมงคล ระบุว่าเคยมากินตั้งแต่เด็กๆ และมาสงขลาคราวใดก็ต้องมาแวะกินทุกครั้ง และต้องหาโอกาสไปนั่งกินอาหารริมฝั่งด้านเกาะยอให้ได้ เพราะนอกจากอาหารอร่อยแล้ว ยังมีสาหร่ายเกาะยอที่มีคุณค่าทางอาหารสูงด้วย หรือจะแวะไปกินกุ้งก้ามกรามที่หัวแหลมเจ้า ตำบลเกาะใหญ่ ก็ได้ ในตัวเมืองสงขลายังมีร้านเก่าแก่เก๋ากึ๊กเป็นอาหารจีน ชื่อร้านแต้เฮี่ยงอิ๊ว ที่ทำกันในหมู่ญาติพี่น้อง แต่รสชาติอาหารดั้งเดิม หรือถ้าชอบปูม้าก็ต้องไปกินที่ร้านนายหวานที่แหลมสน ใกล้ ๆ กับแหลมสมิหลา ในตัวเมืองหาดใหญ่ก็มีอาหารอร่อย ๆ มากมาย ถ้าเก่าแก่ก็ต้องร้านต่อฮวด และภัตตาคารไหหว่าเทียน หรือถ้าใครอยากจะกินปลาเต๋าเต้ยขนาดใหญ่ รสชาติหวานนุ่ม ก็มีร้านข้าวต้มปลาเต๋าเต้ยที่มีชื่อเสียงของหาดใหญ่ที่น่าจะไปลองชิมให้ได้

     นายไพศาล พืชมงคล ระบุว่าหลังจากกินอาหารดีดีแล้ว ถ้าใครอยากจะบวชหรืออยากจะไปปฏิบัติธรรม ก็ควรจะไปที่วัดเอก อำเภอกระแสสินธุ์ อยากจะไปบนบานหรือขอลูก ขอตำแหน่ง ก็ต้องไปขอพ่อเดิม ที่วัดเชิงแสเหนือ อำเภอกระแสสินธุ์ หรือถ้าอยากอยู่ยงคงกระพันในบรรยากาศแบบวัดเส้าหลินก็ให้ไปที่สำนักวัดเขาอ้อ จังหวัดพัทลุงนั่นแล.