|
บิ๊กจิ๋วเล่นบทอุยกายหรือพระยาจักรี อีกไม่นานคงรู้ |
 |
 |
|
Q&A -
ไขข้อสนใจจากไพศาล
|
|
วันพฤหัสบดีที่ ๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๒ เวลา ๑๑:๓๑ น. |
|
ถาม : ดิฉันเคยอยู่พรรคความหวังใหม่เช่นเดียวกับคุณไพศาล และที่ผ่านมาก็ผิดหวังในหลายเรื่อง ช่วงนี้ได้ทราบข่าวพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ไปเข้าพรรคเพื่อไทย โดยไม่ฟังคำทัดทานของประธานองคมนตรีในเรื่องคนทรยศชาติ ดังนั้นจึงใคร่ขอถามคุณไพศาลว่าพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เข้าพรรคเพื่อไทยครั้งนี้ต้องการอะไรกันแน่ และไม่รู้หรือว่าสังคมด่าว่าขนาดไหน
ตอบ : ความจริงผมไม่อยากพูดเรื่องนี้เพราะเคยทำงานร่วมกันมาเป็นเวลานาน แต่หลายวันมานี้ก็มีคนสอบถามความเรื่องนี้เข้ามามาก ส่วนใหญ่เป็นผู้ที่มีความห่วงใยบ้านเมืองและห่วงใยในตัวพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ด้วย ท่านเหล่านั้นส่วนใหญ่ไม่ทราบว่าผมไม่ได้ทำงานกับท่านนานมาแล้ว แต่เมื่อถามมาเป็นเรื่องเป็นราว ก็จะขอตอบตามความรู้สึกของผม
ผมเห็นว่าพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ไม่ใช่คนโง่ แต่เป็นคนฉลาดและฉลาดมาก ๆ เสียด้วย มีความคิดอ่านพิสดารลึกซึ้ง ดังนั้นการเข้าพรรคเพื่อไทยครั้งนี้จึงยากที่จะบอกได้ว่าเป็นไปในทางใด แต่เมื่อพิเคราะห์ดูแล้วก็เห็นว่ามีความเป็นไปได้สามทาง คือ
ทางที่หนึ่ง เพื่อแก้ปัญหาบางประการจึงต้องเข้าพรรคเพื่อไทย ซึ่งถ้าเป็นทางนี้ก็ไม่น่าจะแสดงบทบาทอะไรมากมายนัก เพราะไม่ว่าจะแสดงอย่างไรไปทางไหนก็ถูกตำหนิติเตียนทั้งสิ้น แต่ปรากฏว่าหลังจากท่านเข้าพรรคไม่กี่วันก็ได้แสดงบทบาทค่อนข้างมาก และส่งผลกระเทือนทางการเมืองของประเทศไทยไม่น้อย ทางนี้เห็นจะไม่ใช่เสียแล้ว
ทางที่สอง รับบทบาทเป็นพระยาจักรี คือพระยาจักรีคนที่ทำตนเป็นไส้ศึกให้กับพม่า สร้างความแตกแยกในหมู่คนไทย และบรรดาเหล่าทหารของกรุงศรีอยุธยา จนแตกกันเละตุ้มเป๊ะ และในที่สุดข้าศึกก็หักเอากรุงศรีอยุธยาจนสิ้นชาติ สิ้นแผ่นดิน สิ้นกษัตริย์ไปรอบหนึ่ง ชื่อของพระยาจักรีคนนี้จึงถูกประวัติศาสตร์ตราไว้เป็นแบบเรียนให้คนรุ่นหลังได้รู้จักคนขายชาติและคนทรยศชาติ เพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างสืบไป
ทางที่สาม รับบทบาทเป็นอุยกาย คืออุยกายในเรื่องสามก๊กมีเรื่องราวสรุปว่าในสงครามเซ็กเพ็กซึ่งโจโฉเป็นฝ่ายได้เปรียบมาก เพราะมีกองทัพบก กองทัพเรือเข้มแข็ง ทั้งกำลังพลก็มาก เล่าปี่ ซุนกวน ได้ผนึกกำลังกันเป็นพันธมิตร รับสงครามที่ชายทะเลใกล้เขาเซ็กเพ็ก โดยมีขงเบ้งและจิวยี่ ร่วมบัญชาการศึก ทั้งสองเสนาธิการวางแผนใช้ไฟเผากองทัพเรือโจโฉให้วอดวายในคราวเดียว จึงวานบังทองไปหลอกโจโฉให้เอาเรือทุกลำมาผูกติดกันไว้ โดยใช้โซ่ล่ามตรึงติดแน่นกับเรือทุกลำ รอจังหวะก็จะเอาไฟเผาให้วอดวาย แต่มีปัญหาอยู่ตรงที่ลมสลาตันที่จะพัดมาโหมไฟให้ไหม้แรงอย่างหนึ่ง และปัญหาการเอาไฟเข้าไปให้ถึงกองทัพเรือโจโฉให้ได้ เพราะต้องฝ่าแนวป้องกันที่เข้มแข็ง
ขงเบ้งคำนวณวันเวลาที่ลมสลาตันพัดมาแน่นอนแล้ว จึงหลอกจิวยี่ทำพิธีเรียกลมเพื่อข่มความคิดและเพื่อหาทางหนีเอาตัวรอด ปัญหาแรกจึงตกไป คงเหลือปัญหาที่สองว่าทำอย่างไรจึงจะเอาไฟไปถึงกองเรือโจโฉได้ จึงต้องหาคนที่วางใจไปหลอกโจโฉ ซึ่งหาได้ยาก ในที่สุดอุยกายขุนพลสามแผ่นดินของกังตั๋งรับอาสา หลอกว่าจะเข้าสวามิภักดิ์ด้วยโจโฉ แต่ก็วิตกว่าโจโฉชาญฉลาดเจนจัดในพิชัยสงคราม หากอ้างว่าหนีไปเฉย ๆ ก็ดี หรือต้องโทษแต่เล็กน้อยแล้วหนีไปก็ดี ไม่มีทางที่จะหลบสายตาโจโฉได้ ดังนั้นจึงต้องทำทีลงโทษอุยกายถึงขั้นเจียนตาย อุยกายก็ยอมพลีร่างกายรับความทรมาน แสร้งทะเลาะกับจิวยี่แล้วรับโทษทัณฑ์โบยตีจนสลบแล้วสลบเล่าหลายหน ปิ่มว่าจะเสียชีวิต จึงทำทีขอสวามิภักดิ์ด้วยโจโฉ โดยจะนำกองเรือเสบียงไปมอบเป็นบรรณาการด้วย โจโฉได้รับทราบจากไส้ศึกที่ส่งไปแอบแฝงในกองทัพจิวยี่ว่ามีการลงทัณฑ์ทรมานอย่างหนัก ไม่ใช่แผนอุบาย โจโฉจึงวางใจ นัดหมายให้อุยกายมารายงานตัวพร้อมกองเรือเสบียง ถึงวันเวลาลมสลาตันพัดมา อุยกายก็คุมกองเรือเสบียงปลอมที่เต็มไปด้วยเชื้อเพลิงยกไปที่กองทัพเรือโจโฉ เวลานั้นลมสลาตันพัดมาผิดฤดู บรรดาที่ปรึกษาโจโฉก็ท้วงติง แต่โจโฉก็ไม่ฟัง แต่ในที่สุดเมื่อกองเรืออุยกายเข้าไปใกล้กองทัพเรือโจโฉ ที่ปรึกษาโจโฉก็ชี้ให้ดูกองเรือของอุยกายว่าหากเป็นเรือเสบียงจริงก็ต้องเพียบแปล้ แต่นี่เรือเสบียงกลับเบาฟ่อง ล่องลิ่วตามลมมาอย่างรวดเร็ว คงเป็นอุบายของขงเบ้ง จิวยี่แน่ โจโฉเพ่งดูไปที่กองเรือของอุยกายก็รู้สึกผิดสังเกตดังคำเตือน จึงสั่งทหารให้สกัดกั้นกองเรืออุยกายไว้ให้ห่างจากกองทัพเรือ แต่กองเรือของอุยกายเข้ามาใกล้ระยะทำการแล้ว พอได้ยินเสียงห้ามเข้า อุยกายก็สั่งเร่งฝีพายผสมแรงลม แล้วสั่งให้จุดไฟขึ้นในเรือทุกลำ โหมพุ่งเข้าชนกองเรือโจโฉ แรงไฟและแรงลมโหมกระหน่ำ ลมยิ่งพัดกล้า ไฟก็ติดเรือของกองทัพเรือโจโฉลุกไหม้ขึ้นอย่างรวดเร็ว ทหารโจโฉจะแยกเรือออกจากกันก็ไม่ได้ เพราะเรือถูกตรึงไว้ด้วยเหล็กสายยูมั่นคงแข็งแรงนัก ในที่สุดแรงลมโหมกระพือไฟจนเหล่าทหารที่จะแยกเรือต้องล่าถอยออกไป กองทัพเรือของโจโฉจึงพินาศสิ้น และเป็นปมสำคัญของการแตกทัพเรือครั้งประวัติศาสตร์ของสงครามเซ็กเพ็ก บทบาทของอุยกายจึงเป็นที่เคารพนับถือมาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้
ดังนั้นในความเป็นไปได้ทั้งสามทาง เมื่อตัดทางแรกออกไปแล้วจึงเหลืออยู่แต่ทางที่สองและทางที่สามว่าจะเป็นการแสดงบทพระยาจักรีหรือบทของอุยกาย อีกไม่นานคงได้รู้กัน
บิ๊กจิ๋วนั้นมีความสัมพันธ์กับประธานองคมนตรีมายาวนาน แต่ในขณะเดียวกันก็สัมพันธ์กับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อย่างลึกซึ้ง ถึงวันนี้ก็คงไม่มีใครรู้ดีไปกว่าตัวบิ๊กจิ๋วเองว่าน้ำใจแท้อยู่กับใครข้างไหน ใคร ๆ จึงสงสัยในเรื่องนี้ด้วยกันทั้งนั้น แต่ทว่าบิ๊กจิ๋วเคยเป็นทหาร มีตำแหน่งและอำนาจครองกองทัพมาหลายปี ด้วยบารมีของพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ที่หนุนส่งให้ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณไว้วางพระราชหฤทัย พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดีถึงชั้นมหาโยธิน นับเป็นขั้นเกือบสูงสุด จะเป็นรองก็แต่ชั้นเสนางคบดี หรือที่เรียกกันในบางครั้งว่าชั้นอัครมหาโยธิน ที่พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ได้รับความไว้วางพระราชหฤทัยรับพระราชทานแต่เพียงผู้เดียวในแผ่นดินนี้
การได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดังกล่าว ผู้ได้รับพระราชทานต้องกระทำพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา ซึ่งผ่านการพิธีโองการแช่งน้ำตามแบบฉบับบรรพ์โบราณราชประเพณี และต้องดื่มน้ำพระพิพัฒน์สัตยานั้นเฉพาะพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระอุโบสถวัดพระแก้วด้วย คำสัตย์ปฏิญาณต่อธงชัยเฉลิมพลก็ดี คำสัตย์ปฏิญาณและการถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาก็ดี เป็นความศักดิ์สิทธิ์ เป็นความอาถรรพ์ ซึ่งนับแต่ประวัติศาสตร์อันยาวนาน แทบไม่มีผู้ใดกล้าละเมิดต่อคำสัตย์นั้นเลย เพราะจะมีอันเป็นไปตามคำสัตย์ทุกราย แม้พระยาจักรีคนที่ว่ามาข้างต้นก็เคยถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาตามราชนิติในยุคสมัยนั้น ซึ่งในที่สุดแม้ว่าจะทำคุณให้กับพม่าจนพม่ายึดกรุงศรีอยุธยาได้ แต่ความศักดิ์สิทธิ์และอาถรรพ์แห่งน้ำพระพิพัฒน์สัตยาก็สำแดงฤทธิ์ ทำให้พม่าได้คิดว่าคนทรยศชาติ ทรยศต่อแผ่นดิน ทรยศต่อพระมหากษัตริย์ของตนได้ ไหนเลยจะไม่ทรยศต่อพม่าได้ คิดได้ดังนั้นแล้วก็สั่งตัดหัวพระยาจักรีเพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างสืบไป ซึ่งเรื่องนี้ผมเชื่อว่าบิ๊กจิ๋วคงจะคิดมาก ดังนั้นในขณะที่ละครเพิ่งเริ่มแสดง จึงยังยากที่จะบอกหรือวินิจฉัยได้ว่าท่านจะไปแสดงบทไหน เอาไว้ดูกันยาว ๆ แต่ไม่ว่าบทไหนก็ตามย่อมต้องเป็นไปตามกฎแห่งกรรม คือทำกรรมดีย่อมได้รับผลดี ทำกรรมชั่วย่อมได้รับผลชั่วอย่างแน่นอน.
|
ไม่ช้าก็เร็ว...ผมว่า"บิ๊กจิ๋ว" จะถูกบันทึกลงในประวัติศาสตร์หน้าหนึ่งของการเมืองไทย.. ทั้งในแง่ความสำคัญ.. และความยิ่งใหญ่ของการกระทำ!!!
ขออนุญาติคิดต่อน่ะครับ "ท่านอาจารย์"
มันผู้นี้ไม่เคยคิดดีต่อแผ่นดิน