|
ปีใหม่แล้วไทยตื่นเสียที ได้ยินคำตรัสไหม "แบบคนจน" |
|
|
|
มุมกวี
|
|
เขียนโดย สไมย์ จำปาแพง
|
|
วันพฤหัสบดีที่ ๐๕ มกราคม ๒๕๕๕ เวลา ๑๕:๔๙ น. |
| เฉลิมพระชนม์ฉนำนี้ | วินิตวิศิษฎ์ | | จบเจ็ดนักษัตรอิศ- | เรศเจ้า | | หกสิบหกพระพิชิต | ใจราษฎร์ ใจโลก | | น้อมแนบเศียรสุดเกล้า | เทิดไท้จิรกาล | | สมานกันเถิดมนุษย์ผู้ | เป็นคน | | คนชื่อว่าสัตว์กมล | ประเสริฐได้ | | สัตว์ใดไป่ฝึกฝน | พฤติจิต บ้างเลย | | เก่งแต่กามเกียรติไซร้ | เสื่อมแท้สังคมคน | | ต่อให้จนลาภยศไร้ | ในชีวิต | | จนแต่เพียรเก่งกิจ | สละเกื้อ | | ขาดทุนอยู่เต็มจิต | ทุกขณะ กำไรแล | | เพราะ "ลดกิเลสได้เอื้อ" | พ่อไททรงไข | | ใครฉงนคำตรัสนี้ | ไฉนกัน | | ต้องศึกษาพิถีพิถัน | ถ่องแท้ | | พ่อตรัสเพื่อรังสรรค์ | สุขโลก เชียวนา | | ใช่กล่าวให้งงแม้ | แต่น้อยจริงจริง | | ยิ่งย่างปีใหม่แล้ว | กระเตื้องที ไทยเอย | | เลิกหลับลืมตามี | สติบ้าง | | ตื่นเถิดโลกยุคกลี | เลวจัด แล้วแล | | หากสยบซบซุกข้าง | เก่านั้นไฟประลัย | | ขืนไทยไม่ใฝ่ฟื้น | พุทธธรรม | | ไทยดับหากเผินคำ | ตรัสไว้ | | วัจนะอริยะสำ- | คัญสุด วิเศษยิ่ง | | ทำ "แบบคนจน" ได้ | ชนะแท้โลกุตรา. |
"สไมย์ จำปาแพง" ๒ ธ.ค. ๒๕๕๔
|
|
แก้ไขล่าสุด ใน วันพฤหัสบดีที่ ๐๕ มกราคม ๒๕๕๕ เวลา ๑๕:๕๘ น. |