|
มุมกวี
|
|
เขียนโดย สไมย์ จำปาแพง
|
|
วันจันทร์ที่ ๐๕ กรกฏาคม ๒๕๕๓ เวลา ๑๓:๓๙ น. |
| เจ็ดสิบแปดพรรษผ้าย | การเมือง ไทยเอย | | คลำประชาธิปไตยเปลือง | เปล่าแท้ | | สร้างพรรคถักฟันเฟือง | มาเข่น กันเฮย | | ต่างเล่น การเมืองแพ้ | ชนะแก้กลเกม | | อิ่มเอมเกมชั่วช้า | กินชาติ | | ทำวิบัติวิปลาส | ป่วนร้าย | | ขายตัวชั่วเกินขนาด | กว่าคณิ - กาแฮ | | กระสือบอดแก้บ่หง้าย (ง่าย) | หมดสิ้นแววหวัง | | ดังนั้นอย่ายืดเยื้อ | ลังเล | | แบบเก่าสับปะรังเค | เน่าคลุ้ง | | ทิ้งเถิดอย่ามัวเจ- | รจาอวด รู้เลย | | ปล่อยนักรู้ร่ำฟุ้ง | พร่ำเพ้อวิมานฝัน | | แบบนั้นพิสูจน์แล้ว | มิใช่ฤา | | ทุกข์ท่วมอ่วมอกหรือ | ไม่รู้ | | การเมืองพุทธนั้นคือ | แบบฉบับ | | ของประชาธิปไตยผู้ | ตรัสรู้โพธิญาณ | | ตรวจทานปรมัตถ์ให้ | สัมมา เถิดเทอญ | | มี โลกอนุกัมปา | เครื่องชี้ | | ปลดแอก ก็คือตรา | ประชาธิ- ปไตย์ แล | | เจ็ดพจน์สาราณีย์นี้ | จักแก้การเมือง | | รุ่งเรืองด้วยตรัสรู้ | สาราณีย์ | | ไตรสิกข์สัมมามี | มรรคแท้ | | สาธารณโภคี | จักเกิด | | รัฐศาสตร์ใหม่แก้ | เศรษฐกิจสร้างการเมือง |
"สไมย์ จำปาแพง"
๒๖ มิ.ย. ๒๕๕๓
|
