ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา
เชื่อว่าการปรองดองระหว่าง ปชป. กับ พท. เกิดได้จริงไหม?
 
ประเทศไทยจะไปทางไหนกัน - บทนำ พิมพ์ อีเมล
User Rating: / 6
แย่ดีที่สุด 
บทความ - ประเทศไทยจะไปทางไหนกัน
เขียนโดย ไพศาล พืชมงคล   
วันจันทร์ที่ ๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๑ เวลา ๑๔:๑๒ น.
Article Index
ประเทศไทยจะไปทางไหนกัน
บทนำ
วิสัยทัศน์ 2560
WTO สัญญาเบาริ่งแห่งศตวรรษใหม่
ทุกหน้า

            แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 8 ได้ใช้มาครึ่งทางแล้ว และนับแต่ใช้แผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 1 มาถึงปัจจุบัน ก็เป็นเวลาเกือบ 40 ปีแล้ว ขณะนี้อยู่ในช่วงเวลาของการจัดทำแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 9 ซึ่งจะเป็นแม่บทให้แก่รัฐบาลนำไปบริหารบ้านเมืองต่อไป ดังนั้นจึงเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมแก่การออกความคิดความเห็นว่าเราจะพัฒนาประเทศ ไปทางไหนกัน

            เกือบ 40 ปีที่มีการใช้แผนพัฒนาฯ ความเปลี่ยนแปลงใหญ่ก็คือ ได้เปลี่ยนทิศทางพัฒนาประเทศที่เดินมาแต่ประวัติศาสตร์ของชาติไทย จากหนทางเกษตรกรรมเป็นหนทางอุตสาหกรรม

            ประเทศชาติได้ทุ่มเทงบประมาณ สรรพกำลังทั้งปวง ทั้งภาครัฐและภาคเอกชน รวมทั้งได้มีการตรากฎหมายมากมาย เพื่อส่งเสริมการเดินหนทางอุตสาหกรรม โดยทอดทิ้งภาคการเกษตรไว้ข้างหลัง เกษตรกรกว่า 20 ล้านคนของประเทศลำบากยากจน ขาดแคลน และล้าหลัง กลายเป็นคนยากจน ยากไร้ สิ้นเนื้อประดาตัว 

            ทรัพยากรธรรมชาติทั่วทั้งประเทศถูกทำลายลงอย่างย่อยยับ มลภาวะที่เป็นพิษครอบงำทั่วทั้งประเทศ และกระจายไปยังภูมิภาคด้วย ก่อบรรยากาศแห่งอันตรายในการดำรงชีวิตปกติของมนุษย์รุนแรงขึ้นทุกวัน โรคภัยไข้เจ็บที่ไม่เคยเกิด ไม่เคยปรากฏก็เกิดและปรากฏขึ้น สังคมไทยที่อบอุ่นถูกทำลายลงอย่างยับเยิน กลายเป็นสังคมที่เห็นแก่ตัว นิยมส่วนเกิน บ้าบิ่น รุนแรง และเครียดจัด การเอารัดเอาเปรียบและการทำลายล้าง รวมทั้งการแพร่ขยายของยาเสพติดได้ครอบงำสังคมไทยไว้อย่างหนาแน่น

            จากประเทศที่ไม่เคยเป็นหนี้ต่างประเทศก็กลายเป็นประเทศที่มีหนี้สินล้นพ้นตัว ทั้งหนี้สินของรัฐและเอกชน เอกราชอธิปไตยของชาติที่บรรพชนพิทักษ์รักษาไว้ให้คนรุ่นเราท่านก็ถูกยึดครองครอบงำโดยต่างชาติอย่างแยบยล ความเป็นชาติไทยกำลังถูกทำลายอย่างลึกล้ำและเงียบกริบ ทั้งวัฒนธรรม สังคม และเศรษฐกิจ ขณะนี้จะเหลือความเป็นไทยหรือของไทยอยู่สักเท่าใด

            หากเป็นเช่นนี้ต่อไปไทยก็จะไม่เหลือความเป็นไทยในทุกทาง นี่คือผลพวงที่แท้ของการเดินหลงทาง คำแก้ตัวใด ๆ และคำอธิบายใด ๆ แม้แก้ตัวได้และอธิบายได้แต่ก็ไม่สามารถลบล้างความจริงที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน และไม่สามารถลบล้างบทสรุปว่านี่คือผลของการเดินหลงทาง

            การก้าวให้พ้นจากห้วงเหวแห่งหายนะจึงมีแต่ต้องเปลี่ยนทิศทางของประเทศเสียใหม่ ทิศทางใหญ่ของประเทศก็คือการเดินหนทางเกษตร อุตสาหกรรม และอุตสาหกรรมบริการ มีแต่เดินหนทางนี้เท่านั้นจึงจะสามารถกอบกู้ประเทศชาติได้อย่างแท้จริง

            ผู้เขียนได้เสนอความคิดเห็นในเรื่องนี้ มิได้มุ่งหมายให้เป็นข้อเสนอที่ตายตัว หากมุ่งหวังเพียงให้เป็นประกายแห่งความคิดหนึ่งที่จะมีส่วนต่อการสะกิดให้เพื่อนไทยทั้งผองได้ตั้งสติ หันมามองถึงหนทางที่ผ่านมา แล้วหาข้อสรุปเพื่อการเดินหนทางที่ถูกต้องต่อไป

 

       นายไพศาล  พืชมงคล
       1  มกราคม  2543

 

 


สำนักกฎหมายธรรมนิติ
ชั้น 4 อาคารนายเลิศทาวเวอร์ ถนนวิทยุ กรุงเทพฯ
โทร. 02-267 8960-7



Comments
Add New Search
เบี้ยหงาย   |112.142.97.166 |2010-04-25 17:51:33
ประเทศนี้จึงมีความอัปมงคลอย่ 3 ประการ คือ
(1) มีปราชญ์กลับไม่ร้ว่ามี
(2) มีแต่กลับไม่ใช้
(3) ใช้แต่กลับไม่ให้อำนาจ
Anonymous  - เสียดาย   |119.31.95.208 |2010-04-19 00:58:39
ถ้าแผนพัฒนาเศรฐกิจต่อยอดแนวความคิดของรัชกาลที่ 5 ประเทศไทยคงจะเจริญกว่านี้ พระองค์ท่านอุตส่าห์วางรากฐานไว้ให้
ไพบูลย์  - ขอคิดเรื่องนี้ด้วยคน   |125.24.169.71 |2009-05-09 17:55:03
จากข้อเขียนหน้า 4 จาก 4 เห็นด้วยกับข้อเขียน แต่ข้อเพิ่มเติม ดังนี้
๑)เริ่มจาก ปฏิรูปการเมือง ด้วยการ ปฏิรูปจิตวิญญาณ นักการเมืองภาคประชาชน ให้ รู้ดีรู้ชั่ว รู้ถูกรู้ผิด รู้แพ้รู้ชนะรู้อภัย เปี่ยมด้วยจิตสาธารณะ มีความละอายใจ อเปหิหรืออบุเบกขากับนักการเมืองที่ทุจริตไม่มีสัจจะไม่มีความผิดชอบไม่มีความละอายใจ ซื้อเสียง ทุจริตคอรัปชัน คอรัปชันเชิงนโยบาย มีผลประโยชน์ทับซ้อน ใช้เงินซื้อความผิด ยัดเยียดความผิด ไม่มีที่ยืนทางการเมือง ผลจะได้นักการเมืองทีดีหน้าใหม่ๆ แน่อน
๒)ปฏิรูปการศึกษา เอา การศึกษา เป็น เครื่องมือ พัฒนาคน
เพื่อ พัฒนาประเทศ ด้วยการเรียนทั้งทางโลกทางธรรม ซึ่งจะเรียนน้อยเรียนสบายสนุกๆ เรียนไปทำงานไป แต่เรียนวิธีเรียน เรียนวิธีคิด คือ หมกมุ่นโยนิโสมัสสการทั้งทางโลกทางธรรม ทำให้เรียนเป็นคิดเป็นสนุกกับการเรียนไม่ต้องติดเกมติดยา จะเอาการเรียนรู้เป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิต จะมีความรู้พื้นฐานดีมากจากการที่สามารถเชื่อมโยงความรู้ที่กระจัดกระจายทั้งเอกภพเป็นหนึ่งเดียว จน รู้จริงรู้แจ้ง และจะคิดแบบบูรณาการ ทั้ง เชิงจินตนาการ เชิงต่อยอด เชิงวิสัยทัศน์ บริหารเชิงหวังผลสัมฤทธิ์ แก้ปัญหาก่อนมีปัญหา เป็น และคิดไปในทางที่ดีตรงถูกต้องเป็นธรรมเป็นจริงมุ่งตอบแทนคุณแผ่นดิน หรือ ซื่อสัตย์มีสัจจะมีความรับผิดชอบมีความละอายใจ การศึกษาแบบนี้คนในชาติจะมีทั้งปริมาณและคุณภาพ
๓)แล้วคนใน ๒)จะเป็นพลังขับเคลื่อนบริหารประเทศแบบบูรณาการ ทั้ง เกษตรปลอดสารพิษที่ผลิตให้มีผลผลิต ทั้ง ทุกวัน ทุก 3-4 วัน ทุก 1 เดือน ทุก 3 เดือน ทุก 6 เดือน ทุก 1 ปี และทุกหลายปีครั้งเช่นปลุกยางนา และอุตสาหกรรมแปรรูปจากผลผลิตทางเกษตร อุตสาหกรรมบริการและท่องเที่ยว บริการด้วยจิตวิญญาณ และ C&D ไปพร้อมๆ กันเพื่อ ผลิตนวัตกรรมใหม่ๆ มารักษาดุลสิ่งแวดล้อมและเทคโนโลยีแบบง่ายๆ ที่ทำให้ชีวิตอยู่อย่างสะดอกสบายแบบพอเพียง
ทั้งหมดน่าจะทำให้ประเทศดีกว่าทุกวันนี้แน่นอน
ไพบูลย์  - ขอคิดเรื่องนีด้วยคน   |125.24.169.71 |2009-05-09 17:12:16
จากข้อเขียนหน้า 3 จาก 4 ตั้งแต่แผนฯ 8 ที่เน้นทั้งอุตสาหกรรม อุตสาหกรรมบริการและท่องเที่ยว และเอา คน เป็นตัวตั้งของการพัฒนา เท่าที่ติดตามหลงทางทั้ง 2 เรื่อง โดยเฉพาะการพัฒนา คน ให้เป็น เครื่องมือ พัฒนาประเทศ เนื่องจากไม่ทราบว่า คน ประกอบด้วยอะไรบ้าง ทำให้ไม่ทราบว่าจะพัฒนาคนให้ออกมามีลักษณะอย่างไรและจะพัฒนาอย่างไร จะเห็นจาก การศึกษา ทุกวันนี้เรียนแต่ทางโลกไม่เรียนทางธรรม เรียนหนักเรียนมากเน้นเรียนเนื่อหา แต่ไม่เรียนวิธีเรียน ทำให้เรียนไม่เป็น ความรู้แค่ตามตำราแต่ไม่รู้จริงรู้แจ้ง ไม่เรียนวิธีคิด ทำให้คิดไม่เป็น คิดเป็นแค่ทำสำเนา คิดแบบบูรณาการ ทั้ง เชิงจินตนาการ เชิงวิสัยทัศน์ บริหารเชิงหวังผลสัมฤทธิ์ การแก้ปัญหา ไม่เป็น การแก้ปัญหาปล่อยให้มีปัญหาเสียก่อนแล้วค่อยมาแก้ เช่น ปล่อยให้เด็กติดเกมติดยาเสียก่อนค่อยมาแก้ ทำไมไม่ทำให้ไม่ติดเกมไม่ติดยาคิดไม่ดีกว่าหรือ และคิดไปในทางที่ไม่ดีไม่ตรงไม่ถูกต้องไม่เป็นธรรมไม่เป็นจริงไม่มุ่งตอบแทนคุณแผ่นดิน สรุปว่า ประเทศเรามีต้นทุนทางทรัพยากรธรรมชาติดีมากแต่คนไม่มีคุณภาพ ประเทศจึงเป็นแบบทุกวันนี้ ซึ่งต่างจากญี่ปุ่น เกาหลีใต้ เขามีต้นทางทางทรัพยากรธรรมไม่ค่อยดีแค่คนเขามีคุณภาพ ทำให้ประเทศเขาเจริญมั่นคง
ไพบูลย์  - ข้อคิดเรื่องนี้ด้วยคน   |125.24.169.71 |2009-05-09 16:42:21
จากข้อเขียนหน้า 2 จาก 4 แสดงว่า การคิดไม่อยุ๋นนพื้นฐานของความเป็นจริง คือ อยากให้เป็นอย่างที่อยากให้เป็น ในที่สุดแล้วก็เป็นไปไม่ได้ แต่ที่น่าเสียดายมาก คือ ใช้เวลานานที่จะรู้ว่า หลงทาง การเอาจมูกคนอื่นมาหายใจได้แค่ 10% และจากนำอุตสาหกรรมสกปรกเข้ามาในประเทศ ต้องสูญเสียทั้งดิน น้ำ อากาศ และส่งผลให้สังคมที่เคยอยู่แบบเอื้ออาทร มาเป็นคนเห็นแก่ตัว เอาแต่ใจ คิดใส่ความรู้สึกส่วนตัว ฟุ้งเฟ้อฟุ้มเฟือย ซึ่งส่งผลเป็นเป็นการลงโปรแกรมที่ไม่ดีจนพื้นฐานมาทุกวันนี้ น่าเสียดายเสียโอกาส
ไพบูลย์  - ขอคิดเรื่องนี้ด้วยคน   |125.24.169.71 |2009-05-09 16:25:00
จากข้อเขียนแสดงว่า การคิดอยู่บนพื้นฐานของความจริงจะไปในทางดีถูกต้องถูกทาง การคิดแบบนี้สำคัญมาก สู่ ความเป็นไปได้ถูกต้องถูกทาง ผลทำให้ประเทศเจริญมั่นคง นั่นเอง
Write comment
Name:
Email:
 
Title:
UBBCode:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
 
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
 
Please input the anti-spam code that you can read in the image.

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

แก้ไขล่าสุด ใน วันอังคารที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๑ เวลา ๑๖:๕๗ น.
 
Powered by DiTC.Valid XHTML and CSS.
Creative Commons License